บทที่ 33 รู้แล้วพาล

33 รู้แล้วพาล

“จะทำอะไร!” เสียงเข้มถามขึ้นหลังเห็นหญิงสาวหอบหมอนกับผ้าห่มไปปูนอนบนพื้นห้อง ร่างบางที่กำลังจัดแจงที่นอนเงยหน้าขึ้นตอบ

“ก็นอนไงคะ”

“แต่ข้างล่างพื้นห้องมันเย็นนะ”

“ไม่เป็นไรค่ะ ฉันเป็นคนนอนดิ้น กลัวไปรบกวนการนอนของคุณ”

“ตามใจก็แล้วกัน” ชายหนุ่มไม่รู้จะพูดอะไรต่อ เพราะยังรู้สึกเขินอายกับ...