บทที่ 2 นางร้ายฝึกรัก EP2

เสียงเครื่องยนต์ดังขึ้นที่หน้าประตูคฤหาสน์ กัลญาณีรีบลุกขึ้นเดินออกไปรับบุตรสาวสุดที่รักด้วยรอยยิ้มกว้าง แก้วรุ้งก้าวลงจากรถและรีบโผเข้ากอดผู้เป็นแม่ด้วยความคิดถึงอย่างสุดหัวใจ

“คิดถึงคุณแม่ที่สุดเลยค่ะ มาให้รุ้งหอมซะดีๆ” หญิงสาวหอมแก้มมารดาทั้งซ้ายและขวาอย่างออดอ้อน

“แม่ก็คิดถึงลูกสาวคนสวยของแม่ที่สุดจ้ะ” กัลญาณีลูบผมบุตรสาวด้วยความรักความทะนุถนอม

ประกิตยืนมองภาพสองแม่ลูกด้วยความรู้สึกน้อยใจ ลึกๆ แล้วเขาเองก็อยากได้รับอ้อมกอดจากบุตรสาวบ้าง แต่ด้วยความเข้มงวดที่เขาแสดงออกทำให้แก้วรุ้งสร้างกำแพงขึ้นมาขวางกั้น แม้เขาจะส่งคนคอยดูแลเธออยู่ห่างๆ ตลอดสี่ปีที่อเมริกาและรู้ว่าเธอเป็นเด็กดีแค่ไหน แต่แก้วรุ้งก็ยังคงแสดงท่าทีห่างเหินกับเขาอยู่เสมอ

“สวัสดีนะคะคุณพ่อ” แก้วรุ้งยกมือไหว้ผู้เป็นพ่อด้วยท่าทีห่างเหินก่อนจะหันไปควงแขนมารดาเดินเข้าบ้าน

“แก้วรุ้ง ไม่คิดจะกอดพ่อบ้างเลยหรือไง” ประกิตเอ่ยถามด้วยความน้อยใจ

“ไม่คิดค่ะ” หญิงสาวตอบกลับทันควันในขณะที่หย่อนกายลงนั่งบนเก้าอี้ตัวใหญ่

ประกิตเดินมานั่งลงตรงข้ามกับบุตรสาว เขามองดูหญิงสาวสองวัยที่นั่งกอดกันด้วยความอิจฉา

“ทำไมคะคุณพ่ออิจฉาเหรอคะ ก็รุ้งรักคุณแม่ จะกอดจะหอมจะอ้อนก็ไม่แปลกนี่คะ” แก้วรุ้งมองหน้าผู้เป็นพ่อพลางเอ่ยท้าทาย

“แล้วพ่อล่ะ” ประกิตถามกลับ

“คุณพ่อรักรุ้งด้วยเหรอคะ รุ้งไม่เห็นจะรู้เลย เพราะคนที่ผลักไสรุ้งไปจากบ้านไม่ใช่คุณพ่อเหรอคะ ไหนจะเวลาที่หนูอยู่ที่โน่น คุณพ่อเคยไปเยี่ยมรุ้งเหมือนคุณแม่เหรอคะ” แก้วรุ้งเอ่ยตัดพ้อด้วยความน้อยใจที่สะสมมานาน

“รุ้งทำไมพูดอย่างนั้นล่ะลูก คุณพ่อคิดถึงและรักรุ้งมากนะลูก” กัลญาณีรีบปรามบุตรสาว

“คุณแม่ขาลูกเหนื่อยจังค่ะ คุณแม่ไปส่งลูกบนห้องหน่อยนะคะ” แก้วรุ้งเมินเฉยต่อคำพูดของแม่และออดอ้อนให้พาขึ้นห้องพัก

“ก็ได้จ้ะ แม่ก็ลืมไปว่าลูกมาเหนื่อยๆ ไปพักผ่อนก่อนแล้วพรุ่งนี้เราค่อยคุยกัน” กัลญาณีลูบศีรษะบุตรสาวเบาๆ ก่อนจะพากันเดินขึ้นบันไดไปยังชั้นสอง

“พ่อทำเพื่อลูกทั้งนั้นนะแก้วรุ้ง พ่อไม่อาจอยู่กับลูกได้ตลอด แล้วสักวันลูกจะเข้าใจ” ประกิตเอ่ยตามหลังด้วยน้ำเสียงเศร้า แม้รู้ดีว่าบุตรสาวจะไม่ได้ยินก็ตาม

แก้วรุ้งเดินเข้ามาในห้องนอนที่คุ้นเคย ทุกอย่างยังคงถูกจัดวางไว้เหมือนเดิมไม่เปลี่ยน หญิงสาวทิ้งตัวลงบนเตียงนุ่ม ปล่อยให้ความทรงจำตลอดสี่ปีที่อเมริกาไหลบ่าเข้ามา การใช้ชีวิตเพียงลำพังในต่างแดนหล่อหลอมให้เธอแข็งแกร่งและไม่ยอมคน เธอต้องต่อสู้กับการถูกเอาเปรียบและเรียนรู้ที่จะปกป้องตัวเอง จนกลายเป็นแก้วรุ้งที่เข้มแข็งและพร้อมจะฟาดฟันกับทุกคนที่ร้ายใส่

“คุณแม่ขา คุณแม่รู้ไหมคะว่าคุณพ่อเรียกลูกกลับมาเพราะอะไร ลูกยังอยากที่จะเรียนต่อที่โน่นนะคะ” แก้วรุ้งเอ่ยถามมารดา

“คุณพ่อจะให้ลูกมาช่วยดูแลกิจการของเราน่ะลูก คุณพ่อท่านเหนื่อย” กัลญาณีอธิบายอย่างใจเย็น “พรุ่งนี้คุณพ่อคงบอกรายละเอียดกับลูกเอง ตอนนี้ลูกพักผ่อนเถอะจ้ะ” นางบอกปัดเพื่อให้บุตรสาวได้นอนพัก

“ค่ะ งั้นลูกขอตัวนะคะคุณแม่” แก้วรุ้งหอมแก้มมารดาก่อนจะหลับตาลงด้วยความอ่อนเพลียหลังจากที่มารดาเดินออกจากห้องไป

แสงแดดอ่อนยามเช้าสาดส่องเข้ามาในห้อง แก้วรุ้งลืมตาตื่นขึ้นมาพร้อมกับความสดชื่น หญิงสาวบิดขี้เกียจก่อนจะลุกขึ้นเดินไปที่ระเบียงเพื่อทอดสายตามองสนามหญ้าหน้าคฤหาสน์ รอยยิ้มหวานผุดขึ้นบนใบหน้าก่อนที่เธอจะหมุนตัวกลับเข้ามาจัดการธุระส่วนตัว เธอใช้เวลาชำระร่างกายและแช่น้ำมันหอมระเหยอย่างผ่อนคลาย

ชุดเดรสสีแดงเพลิงเข้ารูปเผยสัดส่วนโค้งเว้าอย่างชัดเจนถูกนำมาสวมใส่ ใบหน้าสวยหวานถูกแต่งแต้มด้วยเครื่องสำอางสีสันจัดจ้าน ริมฝีปากอวบอิ่มเคลือบด้วยลิปสติกสีแดงสด เครื่องประดับหรูหราถูกประดับประดาอย่างลงตัว แก้วรุ้งสวมแว่นตากันแดดสีดำอันใหญ่ปกปิดแววตา มั่นใจว่าลุคสาวนักเรียนนอกสุดเปรี้ยวนี้จะทำให้ทุกคนต้องตะลึง

“สวยสมกับสาวนักเรียนนอกจริงๆ ได้เวลาสาวสวยต้องเปิดตัวเสียหน่อยแล้ว” หญิงสาวเหยียดยิ้มร้ายกาจที่มุมปากมองเงาตัวเองในกระจกก่อนจะก้าวเดินออกจากห้องด้วยความมั่นใจเต็มเปี่ยม

ตอนที่ 2 การพบกันระหว่างคู่ปรับเก่า

กัลญาณีนั่งจิบกาแฟอยู่ภายในห้องอาหารอันหรูหราด้วยใบหน้าเปี่ยมสุข การได้เห็นบุตรสาวเพียงคนเดียวกลับมาใช้ชีวิตที่เมืองไทยทำให้หัวใจของคนเป็นแม่อบอุ่น ร่างเพรียวบางของแก้วรุ้งก้าวเข้ามาภายในห้อง หญิงสาวตรงเข้าไปสวมกอดมารดาจากทางด้านหลังพร้อมกับหอมแก้มซ้ายขวาด้วยความคิดถึง

“ตื่นแล้วหรือลูก” กัลญาณีลูบแขนบุตรสาวเบาๆ ด้วยความเอ็นดู

“ค่ะ แล้วคุณพ่อล่ะคะ” แก้วรุ้งทรุดตัวลงนั่งฝั่งตรงข้ามพลางกวาดสายตามองหาผู้เป็นบิดา

“คุณพ่อมีประชุมช่วงเช้าที่โรงแรมน่ะลูก แต่ท่านสั่งไว้ว่าถ้าลูกตื่นแล้วให้ตามไป” นางตอบพร้อมรอยยิ้ม

ป้านอม แม่ครัวเก่าแก่เดินเข้ามาพร้อมรอยยิ้มกว้าง เอ่ยถามความต้องการของคุณหนูว่า “จะรับข้าวต้มหรืออาหารเช้าแบบอเมริกันดีคะ”

“ขอข้าวต้มกุ้งของโปรดรุ้งก็แล้วกันค่ะป้านอม” แก้วรุ้งตอบกลับอย่างอารมณ์ดี

กัลญาณีมองการแต่งกายของบุตรสาวด้วยแววตาวิตกกังวล ชุดเดรสสีแดงสดรัดรูปบวกกับการแต่งหน้าจัดจ้านจนแทบจำเค้าโครงเดิมไม่ได้ทำให้นางอดเป็นห่วงไม่ได้ หากสามีมาเห็นเข้าคงได้ลมจับเป็นแน่