บทที่ 139 ทายาท

ท่ามกลางสวนสวยแห่งเดิมของตำหนักในแห่งวังหลังในเขตหลวง

ยังคงมีสตรีนางเดิมกำลังเดินไปเดินมาพร้อมหมุนตัวด้วยท่วงท่าพริ้วไหวล้อเล่นอยู่กับหมู่ภมรอย่างอารมณ์ดี ด้วยภายในใจนั้นยังคงคิดว่าตนเองสวยสดงดงามที่สุดในปฐพี นางยังคงเดินหมุนกายคล้ายร่ายรำอยู่อย่างนั้น

“เจ้าหยุดทำอย่างนั้นได้หรือไม่ เจินเจิน” เสีย...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ