บทที่ 37 ล่อลวง 1

เวลาผ่านไปนานจนคล้อยบ่าย

ชายหนุ่มหญิงสาวยังคงนั่งเคียงกันอยู่ใต้ร่มไม้ใหญ่ต้นหนึ่งปล่อยอาชาทั้งสองแทะเล็มหญ้าอยู่ไม่ไกล

สองหนุ่มสาวเพียงนั่งทอดอารมณ์อยู่อย่างเพลิดเพลินภายใต้บรรยากาศบางอย่างที่มีเพียงพวกเขาเท่านั้นที่รับรู้ได้

หลี่ซ่งหมินยังคงโอบกระชับเอวบางของหงเหม่ยหลงให้นั่งแนบชิดกับเขาไม่ห่าง...