บทที่ 8 EP 1/7 นางเช่าแสบสะเด็ด

ชลกรเริ่มบังคับพวงมาลัยให้พารถเคลื่อนออกไปจากรั้วมหาวิทยาลัยที่ปรายรุ้งเรียนอยู่ เขายิ้มให้อย่างสดใสเมื่อได้รับการขอบคุณอย่างจริงใจ ปรายรุ้งน่าเอ็นดูตรงที่แววตาคู่นั้นของหล่อน มันทอทอดความบริสุทธิ์จนเขาไม่กล้าแม้แต่จะคิดอกุศล ใช้เล่ห์แห่งชายชาญลวงให้หล่อนสมยอมขึ้นเตียง เอาเป็นว่าเขาจะละปรายรุ้งไว้คนหนึ่งก็แล้วกัน อย่างน้อยหล่อนก็คุยสนุกและรักพี่สาวมากละนะ รักแบบที่คนที่เป็นลูกคนเดียวอย่างเขาไม่มีวันเข้าใจเลย

“จริงเหรอ ที่พวกเธอไม่ใช่พี่น้องกันจริงๆ พวกเธอเหมือนกันมากนะ” เขาหมายถึงปรายรุ้งกับทรายทอง สองศรีพี่น้องท้องคนละแม่

“โอย...คุณดูพี่ทรายสิ สวยขนาดนั้นน่ะ ไม่เหมือนฉันหรอก” คนถ่อมตัวรีบออกตัวอย่างไว เธอไม่ใช่คนสวยจัดแบบทรายทอง แม้ว่าลูกค้าหลายคนจะชอบชมว่าเธอน่ารักก็เถอะ

“เธอก็หน้าตาดีนะ หน้าตาดีแบบเด็กๆ น่ะ”

ปรายรุ้งหรี่ตามองคนวิพากษ์วิจารณ์อย่างเคืองๆ

“เลิกวิจารณ์ความสวยของผู้หญิงแล้วพาไปหาอะไรกินทีได้ไหมคะ เพราะฉันหิวมาก!”

ชลกรพยักหน้าตกลง รีบหุบปากฉับแล้วขับรถพานักศึกษาสาวไปหาอะไรรับประทาน ทว่าขับรถออกมาได้ไม่ถึงสิบนาที แม่คนที่บ่นว่าหิวกลับเผลอหลับไปอย่างง่ายดาย

“ไปหาอะไรอร่อยๆ กินกันดีกว่านะคุณนักศึกษาสาว”

ชลกรว่าแล้วยิ้มอย่างนึกสนุก จะเป็นอย่างไรนะหากหล่อนตื่นขึ้นมาแล้วพบว่าตัวเองไม่ได้อยู่กรุงเทพฯ มันคงจะสนุกน่าดู หึๆๆ

----------