บทที่ 87 EP 14/3 โปรดเข้าใจฉัน

“ทราย...” เขาปรามเสียงลากยาวเมื่อเห็นห่อขนมอันไร้สาระ

“ขา...คุณเอื้อก็...นิดๆ หน่อยๆ ขนมขบเคี้ยวกินแก้อ้วก ทรายอยากกิน นะๆๆ แค่สองห่อเอง” ว่าพลางทำตาปริบๆ โน้มกายไปหา เอาใบหน้าน้อยถูต้นแขนเขาอย่างออดอ้อน กิริยาที่คล้ายแมวเหมียวอ้อนเจ้าของนั้นทำให้อังเดรต้องยอมพ่ายแพ้อีกหนหนึ่ง

“ฉันจะยอมเธอครั้งนี้เป...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ