บทที่ 89 EP 14/5 โปรดเข้าใจฉัน

“ไม่ค่ะ...คือ...ฉันไม่รู้ นานๆ ถึงจะได้เจอลูกสักครั้งทั้งที่อยู่บ้านเดียวกัน แกยังเล็กมากและต้องอยู่กับพี่เลี้ยงแทบตลอดเวลา แต่มีวันหนึ่งนะ ฉันกลับมาจากโรงเรียน มีเสียงเด็กร้องระงมอยู่ชั้นบน ใจฉันหล่นไปอยู่ตาตุ่ม ฉันรีบวิ่งขึ้นไปที่ห้องเด็กอ่อนแล้วช้อนเขาขึ้นมาอุ้ม เขาร้องไห้...มีผ้าผืนบางๆ ปิดหน้าเ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ