บทที่ 162 สู้ไปหา ฟรีเดล ดีกว่า

มอร์ริสพยักหน้ารับ "แม้แต่ตอนหลับยังนึกถึงตอนที่ฟันศัตรูบนสนามรบอยู่เลย มันต่างจากการดวลปกติมากจริง ๆ"

ซามิร่าก็ยักไหล่อย่างไม่แยแส "อย่างไรก็ตาม ฝีมือปืนของฉันก็พัฒนาขึ้นจริง ๆ แค่นี้ก็พอแล้ว"

อาร์เนลมองสี่เพื่อนที่กำลังจะแยกทางกับเธอ "เอาล่ะ ๆ ถ้าครั้งหน้ามีเรื่องใหญ่แบบนี้อีก ฉันจะเขียนจดหมายหาพว...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ