บทที่ 17 ได้เสียกันแล้ว ๕๐%

"หึ" 

เสียงกลั้วหัวเราะขึ้นจมูกของเพื่อนเลิฟทำริกเตอร์ที่กำลังไถไอจีดูฆ่าเวลาระหว่างมื้อกลางวันเงยหน้าขึ้น ดุนลิ้นกับกระพุ้งแก้มพลางเหลือบตาสบกับเขื่อนที่นั่งข้างไอ้คนบ้าที่วันนี้เอาแต่ยิ้มกับโทรศัพท์มันไม่เลิก เลิกคิ้วส่งซิกถามกัน

ไอ้อาการไม่ต่างจากเหี้ยเขื่อนตอนง้อเมียสำเร็จช่วงแรกๆ มันทำให้เกิด...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ