บทที่ 18 ได้เสียกันแล้ว ๑๐๐%

"เย็นนี้ไอ้บาสท้าดวลบาสมึง จะไปไหม"

เวย์เงยหน้าขึ้น เหลือบมองเขื่อนที่เอ่ยขึ้นมาหลังจากต่างคนต่างเงียบไปครู่หนึ่ง ปิดโทรศัพท์วางข้างจานข้าวตามสั่งง่ายๆ อาหารสิ้นคิดที่กินได้ทุกวันจนเบื่อ แต่แม่งก็ยังกินได้อีกเพราะไม่รู้จะกินอะไรดี

หยิบขวดน้ำเย็นเจี๊ยบ มีหยดน้ำเกาะรอบขวดใสขึ้นบิดเปิดฝา กระดกลงคออึก...