บทที่ 3 แกล้งกัดปาก ๕๐%
วันนี้แม่ให้มารับน้องที่โรงเรียน นาบีที่มีเรียนตอนเก้าโมงถึงเที่ยง แต่ก็ถูกยกคลาสแบบกะทันหัน แล้วงานถ่ายแบบเครื่องสำอางที่ลงตารางถ่ายงานบ่ายวันนี้ก็ถูกเลื่อนไปเป็นพรุ่งนี้แทนอีก ทำให้ไม่เหลือข้ออ้างใดๆ จะยกมาอ้างกับผู้ใหญ่ได้เลยจำใจต้องมารับมันที่โรงเรียน
ใบหน้าสวยตึงจนเด็กที่เดินผ่านไม่กล้าเข้าใกล้ บางคนยกโทรศัพท์ขึ้นมาถ่ายรูปเธอเก็บไว้ บ้างก็หันไปกรี๊ดกร๊าดกับเพื่อนข้างๆ แล้วโดดเหยงๆ ทำให้หน้าตึงต้องหันไปยิ้มให้เล็กน้อยรักษามารยาท
ด้วยเป็นบิวตี้บล็อกเกอร์ที่ค่อนข้างมีชื่อเสียงพอสมควร ทำให้นาบียังต้องรักษาภาพลักษณ์ตัวเองเอาไว้ แม้ใจจะเดือดดาลปานใด แต่หน้าต้องยิ้มเข้าไว้ ต้องกัดฟันยิ้มสู้ก็ต้องทำ!
ไม่มีใครไม่รู้ว่านีโอ หนุ่มลูกครึ่งเกาหลีสุดฮอตประจำโรงเรียนเป็นน้องชายของเจ้าของช่อง 'NABI.ParaDa' บล็อกเกอร์ความงามที่กำลังมาแรงขณะนี้
เห็นหนุ่มหล่อโผล่หน้าออกกล้องกับพี่สาวบ่อยๆ ตอนไลฟ์สดพูดคุยกับผู้ติดตาม เรียกคะแนนความสนใจและเมนต์ไลฟ์แบบถล่มทลายเลยล่ะ
"อยู่ไหนของมัน" ปากรูปกระจับอวบอิ่มขยับเม้มเล็กน้อย ล้วงมือถือในกระเป๋าสะพายออกมาส่งข้อความหาน้องชาย เพราะไม่เห็นมันนั่งรออยู่ที่ประจำ
ขมวดคิ้วนิดๆ ด้วยขัดใจกับข้อความที่นีโอเพิ่งส่งกลับมา แต่เพราะกรอบแว่นกันแดดวงใหญ่ที่หยิบสวมปิดดวงตาทรงอัลมอนด์เอาไว้ เลยทำให้ไม่มีใครสังเกตเห็นเปลวเพลิงความไม่พอใจในดวงตาคู่สวยของเจ้าหล่อน
นาบีกระแทกลมหายใจออกจมูก เงยหน้าขึ้นจากจอมือถือหลังส่งข้อความบอกให้น้องชายออกมา แต่เจ้าตัวดันกวนตีนส่งสติกเกอร์หมีหน้ายิ้มมาให้
ที่ต้องเรียกมันออกมาก็เพราะเธอไม่อยากเจอเพื่อนมันนั่นแหละ แล้วยังมีหน้ามาบอกให้เข้าไปในโรงยิมเองอีก สรุปคือต้องทำตามที่มันบอก?
เออ! ก็ต้องทำแหละ เธอไม่อยากมานั่งตกเป็นเป้าสายตาคนหมู่มาก ถึงเป็นคนสาธารณะแต่เธอก็ไม่ชอบเวลามีสายตาคนมากๆ มองมาที่ตัวเองในเวลาส่วนตัว ยอมรับเลยว่าประหม่า ทำตัวไม่ถูก
หลังเหตุการณ์ไม่น่าจดจำ ครั้งแรกกับการเผชิญหน้ากับเด็กปากร้าย เวลาผ่านมาเป็นปีแล้วแต่นาบีก็ยังไม่ชอบหน้าเพื่อนน้องชายที่ชื่อเวย์อยู่ดี กวนตีน ปากเสีย แล้วยังชอบเก๊กอีกต่างหาก ไม่น่าคบหาเลยสักนิด
ไม่เพียงแค่นั้น ทุกครั้งที่เจอกัน เด็กตัวโตก็มักจะชอบแกล้งเธอเสมอ ไม่ทำให้ประสาทเสียก็ชอบพูดจาหมาไม่รับประทานกับเธอ จากที่ไม่ชอบแค่หน้าและปากหมาๆ นั้น ตอนนี้คือลามเกลียดมันไปทั้งทุกอย่างเลย!
"อย่าหวังว่าต่อไปจะมารับอีกนะนีโอ!" เค้นเสียงว่าให้น้องชายที่ตอนนี้มันไม่ตัวเล็กปุ๊กปิ๊กน่ารักอย่างเมื่อก่อนแล้ว
ควายเรียกพี่ คนอะไรก็ไม่รู้ตัวสูงฉิบหาย ไม่รวมแก๊งเพื่อนมันที่ทรงเดียวกันหมด แล้วพอรวมตัวกันที น่าปวดหัวมาก
กระแทกเท้าบนรองเท้าผ้าใบแบรนด์สีขาวตัดฟ้าอ่อนมุ่งหน้าสู่โรงยิม ซึ่งก็เคยมาบ่อยๆ กับน้องชายล่ะ ยิ่งช่วงหลังเลิกเรียนนีโอกับเพื่อนมักจะชอบไปขลุกอยู่ในโรงยิมกัน ไม่รู้ชอบอะไรที่นี่นักหนา
.
.
อีกด้านหนึ่ง...
"ขอน้ำขวดดิ๊ ขอบใจ" เวย์หย่อนโทรศัพท์มือถือที่เพิ่งพิมพ์ข้อความส่งหาใครบางคนลงช่องกระเป๋าเป้ข้างๆ ขอน้ำจากนีโอที่เดินกลับมาพร้อมกับน้ำเย็นๆ สองขวด รับขวดน้ำมาบิดเปิดฝาแล้วเอ่ยขอบใจ
"เป็นไรวะ ดูอารมณ์ดีผิดปกตินะมึง" นีโอทิ้งตัวนั่งเก้าอี้ข้างเพื่อน เหลือบมองมันแล้วถามพลางหรี่ตาจับผิด
แข่งบาสเสมอทีมข้างๆ แต่เหมือนมันจะอารมณ์ดีผิดปกติ หรือผีสติไม่ดีแถวนี้จะเข้าสิงมันวะ?
"เปล่า กูเข้าห้องน้ำ"
เวย์ตอบแบบขอไปที ดันตัวลุกขึ้นจากเก้าอี้ โยนผ้าเย็นซับเหงื่อไว้บนกระเป๋าเป้ของตัวเอง หยิบแค่น้ำหนึ่งขวดกับโทรศัพท์มือถือติดมือมาสองอย่าง
เดินเลาะหลังโรงยิมไปเข้าห้องน้ำด้านหน้าโรงยิมเยื้องไปทางสนามฟุตบอล ทั้งที่จะเดินตรงไปด้านหน้าก็ได้ แต่กูอยากเดินอ้อม ใครมันจะทำไม?
อีกเหตุผลหลักๆ ที่เขายอมเดินอ้อมไกล ยอมเหนื่อยเพิ่มทั้งที่เพิ่งแข่งบาสมาหมาดๆ ก็คือคนตรงหน้านี้
มุมปากแสยะยก คิดไว้ไม่ผิดว่าต้องเจอพี่สาวเพื่อนสนิทแน่ถ้าเดินอ้อมหลังโรงยิม เจ้าหล่อนไม่ค่อยเหมือนชาวบ้านชาวช่องเขา ชอบเดินอ้อมไกลๆ แทนที่จะใช้ทางตรง
ก้าวขายาวๆ ไปข้างหน้า หยุดยืนข้างร่างเล็กที่กำลังก้มๆ เงยๆ กับกอดอกเข็มที่ปลูกเรียงเป็นแนวกั้นริมบ่อน้ำ กลิ่นหอมอ่อนๆ ของดอกบัวผันในบ่อที่กำลังแข่งกันออกดอกบานสะพรั่ง แต่เวย์คิดว่ากลิ่นหอมของมันยังแรงไม่เท่ากลิ่นน้ำหอมของนาบี
ฉีดหรืออาบถามจริง? ก่อนออกจากห้องคงจะแช่ไปสามสี่ชั่วโมงแล้วมั้งกลิ่นถึงได้แรงขนาดนี้
ปั่ก!
"อ๊ะ!"
นาบีสะดุ้งตกใจเผลออุทานเสียงหลง อยู่ๆ เสื้อเธอก็ถูกมือปริศนาดึงยืดออกไปแล้วปล่อยกลับอย่างไม่ให้ตั้งตัว สายยืดเส้นเล็กที่ถูกเย็บอย่างสวยงามเป็นเสื้อเปิดไหล่ โชว์หัวไหล่มนสวย และช่วงไหปลาร้ากับลำคอระหงดีดตัวกลับมาโดนผิวนุ่มแรงจนผิวขาวกลายเป็นรอยแดงปื้น
ร่างอรชรที่กำลังก้มมองหาหูฟังแอร์พอร์ตที่มันหลุดมือหายไปกับกอดอกเข็มดีดตัวขึ้นยืนเต็มความสูง ร่างกายชาวาบ ก่อนความร้อนจะแล่นผ่านผิวสวยตำแหน่งความเจ็บจี๊ดกระจายไปทั่วร่าง
สะบัดหน้าหันมองเจ้าของการกระทำป่าเถื่อน แล้วก็ต้องทำหน้าบึ้งกว่าเดิมจากที่ตกใจ อุณหภูมิสูงของสภาพอากาศช่วงเย็นของฤดูร้อน ยังร้อนไม่เท่าหัวเธอตอนนี้เลย!
"ทำบ้าอะไรของนายเนี่ย มันเจ็บนะ!" เสียงแหลมแว้ดใส่คนนิสัยไม่ดี หงุดหงิดและโมโหจนหน้าขาวๆ แดงก่ำ ปากที่ถูกกลบด้วยลิปสติกสีแดง ยังแดงสู้ไม่ได้กับใบหน้าที่แสดงโทสะอยากกินหัวเด็กตัวสูง
"ก็ดีดให้เจ็บ ไม่งั้นจะดีดทำไม"
