บทที่ 47 ผู้ชายเห็นแก่ตัว ๑๐๐%

ทั้งห้องกลับมาอยู่ในความเงียบอีกครั้ง เหลือเพียงเสียงทำงานแผ่วเบาของเครื่องปรับอากาศที่ยังคงต่อเนื่อง นาบีพลิกตัวนอนหงายแหงนหน้ามองเพดานขาวอย่างล่องลอย

ความคิดว้าวุ่น สับสน และวุ่นวายพลอยทำให้ร้อนใจไปด้วย ถอนหายใจระบายความอึดอัดก็ไม่ได้ช่วยอะไร ในเมื่อข้อความนั้นยังตามหลอกหลอนไม่หาย

'จะมาหรือยังคะ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ