บทที่ 62 ใครที่สามารถทำให้เด็กซึนออกอาการได้ ๕๐%

"จิ๊! ปิดเครื่องทำไมวะ"

เวย์กระชากโทรศัพท์จากหูลงมากดต่อสายหานาบีอีกครั้งแม้ว่าเสียงสัญญาณเพิ่งบอกให้รู้ว่าเจ้าหล่อนปิดเครื่องมือสื่อสารไปแล้วก็ตาม

ดุนลิ้นกับกระพุ้งแก้ม เท้าสะเอวยืนหันหน้าเข้าสู่ภาพวิวทิวทัศน์ยามค่ำคืนของกรุงเทพ กลิ่นอายจางๆ ของละอองน้ำและสายฟ้าแลบไกลๆ บอกให้รู้ว่าพายุกำลังจะเข้าฝั...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ