บทที่ 7 เสมอต้นเสมอปลาย ๕๐%

เจ็ดปีกับสายอาชีพอินฟลูเซเลบ ใช้หน้าตาและความสวยงามของตัวเองหาเงิน นาบียังคงชอบการอยู่หน้ากล้อง ชอบหาคอนเทนต์ใหม่ๆ มาสร้างคอนเนกชั่นให้ตัวเอง ตอนนี้ก็มีแบรนด์เครื่องสำอางเป็นของตัวเอง ยอดขายก็พออยู่ได้ในระดับน่าพึงพอใจ กระทั่งเกิดเหตุการณ์ดราม่านี้ขึ้น

เธอรักการทำงาน รักการออกกล้อง แต่ทว่า ก็ยังมีข้อเสียของนิสัยที่แก้ไม่หาย คือการเข้าหาคนแปลกหน้าไม่เก่งหากว่าออกจากหน้ากล้อง 

มันเป็นข้อเสียที่พยายามแก้ไข แต่ก็ยังทำได้ไม่ดีมากพอ บางครั้งเลยมีคอมเมนต์เข้ามาผ่านตาให้เห็นบ่อยๆ ในช่องทางโซเชียลว่าเธอหยิ่งบ้างแหละ ถือตัวไม่เหมือนตอนอยู่ต่อหน้ากล้องบ้างแหละ 

จะบอกว่าไม่โกรธ ไม่รู้สึกอะไร ก็คงจะดูปลอมเกินไป มันก็โกรธ แต่เป็นการโกรธตัวเองมากกว่าที่ไม่สามารถแก้ไขนิสัยข้อนี้ได้สักที

ทำไงได้ มันติดตัวมาแต่เล็ก ยิ่งอยู่ต่อหน้าคนแปลกหน้า แม้จะเป็นผู้ติดตามของตัวเองแต่ก็ยังรู้สึกว่าเป็นคนแปลกหน้าอยู่ดี 

นาบีไม่ใช่คนที่จะเข้าหาใครก่อนเก่ง หลายครั้งที่เจอผู้ติดตามเข้ามาทัก ขอถ่ายรูปด้วย เธอก็ยินดียิ้มแย้มพูดคุยได้ปกตินะ แต่ถ้าให้เข้าหาก่อนเอง อันนี้เธอไม่ถนัดมันจริงๆ

"เอาน่า คนมีปากอยากพูดอะไรใครจะห้ามได้ อย่าใส่ใจมันนักเลย" 

นาบีถอนหายใจเบาๆ พยักหน้าอย่างเข้าใจ แต่บางครั้ง คอมเมนต์บางอย่างมันก็ปล่อยผ่านไม่ได้จริงๆ มันเอาแต่จะลอยเข้ามาในหัวตลอดเวลา เก็บสะสมและคอยกดดันเธอจนต้องปิดกั้นตัวเองจากโลกโซเชียลไปพักหนึ่งเหมือนกัน

มือเรียววางโทรศัพท์มือถือบนโต๊ะ หยิบแก้วค็อกเทลขึ้นมาจิบ หันมองออกไปยังเบื้องล่าง มองเหล่านักท่องราตรีส่ายโยกกายท่ามกลางแสงสีและเสียงเพลงแดนซ์แนวอีดีเอ็ม ปลดปล่อยความเครียดสะสมตลอดสัปดาห์กับเสียงเพลง

ดีเจบนเวทีกำลังเล่นเพลงสุดท้ายก่อนนักร้องวงดนตรีสดจะขึ้นร้องในอีกไม่กี่นาทีข้างหน้า บรรยากาศยามค่ำคืนค่อนข้างคึกคัก อาจเพราะวันนี้เป็นคืนวันศุกร์ด้วย ผู้คนเลยหนาตามากกว่าปกติ

"ช่วงนี้ก็พักไปก่อน รอให้ดราม่าผ่านไปสักระยะค่อยกลับมาทำงาน"

เสียงของผู้จัดการหนุ่มหัวใจแหววอย่างอาร์ตี้ดึงดวงตาทรงสวยให้ผละออกจากบรรยากาศด้านล่าง นาบีหันมาพยักหน้าให้หนุ่มหน้าสวย เครื่องสำอางจัดเต็มยิ่งกว่าเธอที่เป็นผู้หญิงแท้ๆ อีก

"ที่จริงหนูทำงานได้นะเจ๊ ใช่ว่าจะเพิ่งเกิดดราม่าแบบนี้ครั้งแรกเสียหน่อย"

"มันก็ใช่ แต่ครั้งนี้มันหนักกว่าทุกครั้งไง แค่เรื่องที่ว่าแกหยิ่งมันไม่เท่าไหร่หรอก แต่เรื่องมือที่สามนี่สิ หนักเลยนะ ไหนจะคลิปเสียงรูปที่โดนปล่อยออกมาอีก"

นาบีชะงักอย่างไปไม่ถูก มันก็จริง เรื่องดราม่านิสัยส่วนตัวที่มันแก้ไม่ได้ โดนหาว่าหยิ่งมันไม่เท่าไหร่ แต่เรื่องมือที่สามนี่สิ...

พูดแล้วเครียด! ยกของเมาขึ้นจิบอีกอึกสองอึกก็หมดแก้ว เลยขอเติมใหม่ แต่คราวนี้ไม่ใช่ค็อกเทลอ่อนๆ อย่างตอนแรก นาบีเลือกเป็นเหล้าแรงหน่อย ไม่ค่อยไหวหรอกเพราะเป็นคนคออ่อน คิดว่าแค่จะจิบๆ พอให้ชุ่มคอคลายเครียดเท่านั้นเอง

ถามว่าชอบพี่นัท พระเอกหนุ่มที่กำลังเป็นข่าวดราม่ากับเธออยู่ในตอนนี้หรือเปล่า เขาก็หล่อนะ นิสัยดี.. ฝีไม้ลายมือการแสดงก็ถือว่าระดับต้นๆ ของวงการ ...แต่เธอไม่ได้ชอบ

ที่ตกเป็นข่าวดราม่ามือที่สามมันเพราะเรื่องเข้าใจผิด แต่ใครจะฟังเธอกันล่ะ เขาก็หาว่าแก้ตัวน่ะสิ เพราะหลักฐานมันมัดตัวแน่นขนาดนั้น ยิ่งพูดก็ยิ่งเหมือนแถแก้ตัวน้ำขุ่นๆ คอมเมนต์ชาวเน็ตก็แตกเป็นสองฝักสองฝ่าย แต่ส่วนใหญ่คนด่ามากกว่า

"เบาๆ รู้ว่าเครียดแต่อย่าหนักนักเดี๋ยวไม่มีคนลากกลับ ฉันมีธุระต่อแกก็รู้"

"เอาน่าเจ๊ ไม่ต้องห่วงหนูหรอก เดี๋ยวเรียกน้องมาแบกกลับก็ได้"

พูดถึงน้องชายแล้วก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาส่งข้อความบอกมันก่อนเลย เดี๋ยวเมาแล้วลืม คืนนี้คงไม่พ้นนอนข้างผับ 

ส่วนอาร์ตี้ นางมีนัดกับแฟนหนุ่มที่จะบินจากสวิตฯ มาลงจอดตอนสี่ทุ่ม จึงอยู่กับเธอนานไม่ได้ แบกกลับห้องก็ไม่ได้ งานหนักเลยตกไปอยู่กับคนเป็นน้องแทน เพราะก็เริ่มจะมึนๆ แล้วเหมือนกัน

มาไวมากทั้งที่จิบไปยังไม่ถึงแก้ว แต่ค็อกเทลหมดไปสองแก้วแล้ว ตอนนี้เลยเริ่มมึนๆ นิดหน่อย แต่นาบีไม่ได้บอกเจ๊อาร์ตี้ของเธอหรอก เดี๋ยวนางห่วง นี่ก็ใกล้เวลานัดแล้วด้วย เกรงใจ

อาร์ตี้กลับไปแล้วก็เหลือแต่บล็อกเกอร์สาวที่นั่งดื่มด่ำกับบรรยากาศครื้นเครงของสถานบันเทิง คราวนี้ไม่จิบเหล้าเยอะแล้ว หมดไปแก้วเดียวเอง เลือกดื่มน้ำอัดลมแทน ผ่อนคลายความเครียดด้วยบรรยากาศมากกว่า

แต่มันเมาไปก่อนแล้วไง สติสตังเลยไม่ค่อยเต็มร้อยนัก ระหว่างนั่งรอนีโอก็มองผู้คนไปด้วย ดีที่นั่งอยู่บนชั้นวีไอพี เลยไม่มีพวกคนเมามาก่อกวนให้รำคาญใจ

"นาบี!"

เสียงคุ้นหูกับแรงสะกิดหนักๆ ไหล่ขวาดึงความสนใจของนาบีให้ผละออกจากบรรยากาศด้านล่าง เงยหน้าขึ้นมองก็เห็นว่าเป็นน้องชาย เลยยกยิ้มให้ไปหนึ่งกรุบ

แต่มันกลับทำหน้าบึ้งให้

ให้ตายสิเด็กนี่! ทีกับคนอื่นยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ ยิ้มจนปากจะฉีกถึงหูอยู่แล้ว แต่กับพี่มันมาทำหน้าบึ้งตึงใส่ เดี๋ยวก็ตัดค่าขนมเลยซะนี่

"รู้ว่าคออ่อนจะกินทำไมให้เมาวะ พี่รู้จักดูแลตัวเองบ้างดิ แล้วมานั่งหลับไม่กลัวโดนอุ้มหรือไงวะ"

"หลับเหรอ?" ใครหลับกัน เธอนั่งกินลมชมบรรยากาศอยู่ต่างหาก ที่เรียกไม่ได้ยินเพราะเสียงเพลงมันดังหรอก