บทที่ 74 เรียกพี่เขยสิ ๕๐%

"ด... เดี๋ยวๆ"

นาบีรีบรั้งแขนหนาไว้ในตอนที่เวย์กำลังจะจูงมือเดินเข้าไปในตึกคูหาสองชั้น หยุดร่างสูงให้ชะงักกับที่ ผินหน้ากลับมามอง สีหน้านิ่งเรียบเกินกว่าจะรู้ได้ว่าเขากำลังรู้สึกหรือคิดอะไร

ผละความสนใจ ชะโงกหน้าเข้าไปมองในตึกอีกครั้ง เพื่อตอกย้ำกับตัวเองว่าเมื่อกี้ไม่ได้ตาฝาด หวาดระแวงมากเกินไปจนมอง...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ