บทที่ 39 ลู่เหยาเหยา

ลู่เหยาเหยา

ราวกับความฝันตื่นหนึ่ง ตั้งแต่สมัยยังเด็กข้าเติบโตมาในตระกูลบัณฑิต มารดาข้าเสียไปตั้งแต่อายุยังมิทันห้าขวบ บิดาข้าก็เป็นอาจารย์สอนหนังสือแต่ละวันบีบบังคับให้ข้าอ่านออกเขียนได้ ทั้งยังสอนพิณหมากล้อมภาพวาดบ่มเพาะจนข้าเติบโตเต็มสาว กลายเป็นสตรีดีงามในห้องหอ อายุสิบห้าก็ถูกทาบทามสู่ขอจากขุน...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ