บทที่ 57 ตอนที่ 57 เรือนหอของเรา

“หายง่วงรึยังครับ..ตอนนี้เรามาถึงแล้วนะ” สิงหาทอดสายตามองแป้งรำด้วยสายตาอ่อนโยน ก่อนจะยื่นปลายนิ้วเข้าไปเกลี่ยปอยผมยาวสลวยของเธอทัดใบหูให้อย่างเอาอกเอาใจ พร้อมกันนั้นก็เอ่ยถามคนขี้เซาด้วยน้ำเสียงนุ่มละมุน..ก่อนจะได้คำตอบเป็นการพยักหน้าดุ๊กดิ๊กอย่างน่ารักกลับมา

“แล้ว..ที่นี่ที่ไหนคะ?” เสียงหวานแหบพล่...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ