บทที่ 44 บทที่ 43 ทางที่เลือก

เวียงพิงค์นั่งร้องไห้อยู่หน้าคฤหาสน์อยู่นาน แต่ก็ไม่มีวี่แววว่าลูอีสจะเดินออกมาหาเธอเลย นั่นแสดงว่าเขาคงจะตัดหางปล่อยวัดเธอไปแล้ว แต่ก็พอเข้าใจได้ว่าลูกของฆาตกรที่ทำร้ายพ่อของเขา มันคงให้อภัยกันยาก ไฮดราจ้องมองลูกสาวด้วยความรู้สึกผิดและสงสารจับใจ เขาเองตั้งแต่รู้ว่าที่หมู่บ้านถูกยิงจนรกร้างแบบนั...