บทที่ 47 บทที่ 46 ขอเจรจา

เสียงปาข้าวของในห้องทำงานของนายใหญ่ดังขึ้นไม่ขาด ริชาร์ดที่ยืนเฝ้าอยู่หน้าห้องสะดุ้งตกใจเป็นพัก ๆ แต่ก็ต้องทำจิตใจให้สงบ และปล่อยให้เจ้านายได้ระบายอารมณ์อย่างเต็มที่

"โธ่เว้ย...! ทำไมต้องเป็นแบบนี้ด้วยวะ"

เขายังคงโวยวายมาแบบนี้ตั้งแต่เมื่อเช้า และไม่มีทีท่าว่าจะหยุดแต่อย่างใด ถ้าดูจากสภาพภายใน...