บทที่ 46 ในวังวน

เขาทำหน้าแปลกใจ “เราเคยพบกันมาก่อนด้วยรึ?”

“ใช่ครับ” ผมรีบรับสมอ้าง

เขาจึงยิ้มราวกับรู้สึกเก้อเขิน “ฉันคงแก่แล้วกระมัง จึงจำไม่ได้ว่าเคยพบเธอที่ไหน เพียงแต่รู้สึกคุ้นตาเท่านั้น”

“ยังไม่แก่หรอกครับ เพิ่งจะยี่สิบห้าเอง” ผมยิ้มปลอบใจ

“ดูเหมือนว่าเธอจะรู้จักฉันดี” เขาทำหน้าประหลาดใจที่ผมรู้อะไรเกี่ย...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ