บทที่ 67 ขอสักทีเถอะ

“เราไม่สามารถกลับไปแก้ไขเรื่องราวที่มันเกิดขึ้นแล้วได้หรอกครับ ลุงต้องยอมรับและปล่อยวาง ทิ้งอดีตให้มันเป็นแค่เมื่อวาน วันวานไม่มีวันหวนกลับมาหรอกครับ อีกอย่าง ตอนนี้คุณพร้อมก็ลืมทุกอย่างไปหมดแล้ว ผมว่านี่มันอาจเป็นเรื่องที่ดีก็ได้ เขาอาจจะให้อภัยลุงไปตั้งนานแล้ว ลุงให้อภัยตัวเองเสียทีเถอะครับ”

ขุนเ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ