บทที่ 12 ไข่ป่าม

เมื่อเธอนั่งลงเรียบร้อยเจ้าดาริกาก็ไปนั่งฝั่งตรงข้าม แล้วเอ่ยชวนคุยด้วยน้ำเสียงสดใส ราวกับเธอเป็นบุคคลสำคัญของที่นี่ จนรสิตาแปลกใจว่าตกลงแล้วเธอมาอยู่ที่นี่ในฐานะพนักงานหรือในฐานะแขกคนสำคัญกันแน่ ถึงได้รับการต้อนรับดีถึงเพียงนี้

“รอพี่เขาหน่อยนะจ๊ะหนูรัก เมื่อกี้เพิ่งมาช่วยแม่จัดโต๊ะอาหารแล้วออกไป ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ