บทที่ 18 แม่ยกทุกอย่างให้น่านหมดแล้ว

“บ้านหลังนี้สร้างเมื่อไหร่คะ” ถามพลางกวาดตามองไปทั่ว เพราะดูแล้วเก่าแก่เหลือเกิน

“ก็ราว ๆ สมัยรัชกาลที่ ๕ เจ้าตาของผมได้รับเป็นมรดกตกทอดมาอีกที ตอนเด็ก ๆ ผมยังเคยวิ่งเล่นอยู่ที่นี่ แต่พอเจ้าตาเสียไป ก็ไม่มีใครอยู่ที่นี่อีก คนเก่าคนแก่ก็ลาออกไปบ้าง ตายไปบ้าง ก็เหลือแต่บัวเผื่อนคนเดียว”

“อ้อ บัวเผื่...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ