บทที่ 49 คุณทำให้ผมคิดถึงเขามากขึ้น

น่านนทีขยับตัวด้วยรู้สึกเหมือนมีคนจ้องมองอยู่ แต่เมื่อเขาลืมตาขึ้นก็เห็นว่าหญิงสาวหันหน้ามาทางเขา แต่ไม่ทันที่เขาจะพูดอะไร เธอก็รีบหันกลับไปอย่างเดิมทันที เขาได้แต่ผุดยิ้มมุมปาก ก่อนจะลุกเดินไปยังประตูกระจกหลังห้องที่ฝนกำลังตกหนัก มีแสงฟ้าแลบแปลบปลาบอยู่เป็นระยะ จึงอดไม่ได้ที่จะลุกขึ้นมาดู ด้วยอยากร...