บทที่ 50 ความรักของเขาต้องพิเศษกว่านั้น

“ไม่ต้องกลัวนะ ไม่ต้องกลัว แค่ฟ้าผ่าแล้วไฟดับเท่านั้นเอง” เขาสัมผัสได้ถึงร่างที่สั่นเทิ้มด้วยความตกใจ มือใหญ่ลูบหลังอ่อนโยน เสียงฟ้ายังร้องโครมครามต่อเนื่อง ฝนกระหน่ำหนักขึ้นยิ่งกว่าเดิมอีก ร่างเล็กสั่นเทาอยู่ในอ้อมอกของเขา เธอกอดเขาแน่นยิ่งกว่าเดิม

“นอนกันเถอะนะ ผมง่วงแล้ว” ในเมื่อรอบกายมืดสนิท ก็...