บทที่ 71 อันไหนของฉัน

น่านนทีชำเลืองไปยังประตูห้อง เขาเห็นในสิ่งที่รู้สึก ว่าเหมือนมีบางอย่างจับจ้องอยู่ ก่อนจะหันมาให้ความใส่ใจกับหญิงสาวตรงหน้าเหมือนไม่เห็นในสิ่งที่เกิดขึ้น

เมื่ออาหารในจานหมดลง เขาหันไปยังประตูห้องอีกครั้ง ไม่พบดวงตาคู่นั้นอีกแล้ว ชายหนุ่มผุดยิ้มเยือกเย็น ที่ไม่มีเสียงหมุนลูกบิดประตูให้ได้ยินก็เพราะเ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ