บทที่ 93 เธอเป็นของเขามาตั้งแต่เกิด

รสิตาเดินตามธิติภพลงไปด้านล่าง เขาหยุดยืนอยู่ตรงพื้นหญ้าใต้ต้นไม้ใหญ่ที่มีม้านั่งสนามสีขาว แต่ชายหนุ่มไม่ได้นั่งลงตรงนั้น เขายังคงยืนเอามือไพล่หลัง สะกดความรู้สึกแปลบร้าวในอกก่อนถาม

“ทำไมรักไม่บอกภพ ว่ามาที่นี่”

“เอ่อ รัก...รักไม่คิดว่าเรื่องราวมันจะบานปลายมาขนาดนี้ รักแค่อยากมาดูเฉย ๆ เท่านั้น ว่...