บทที่ 98 อาบน้ำกันเถอะ

น่านนทีโอบเอวคนตัวเล็กเดินมายังโต๊ะอาหาร ขยับเก้าอี้ให้เธอนั่ง แล้วไปนั่งฝั่งตรงข้าม

“เฮ้อ ได้มีเวลากินเต็มที่สักที” รสิตาว่า พลางเปิดอาหารในจานตรงหน้าของตัวเอง ในเวลานี้เธอพร้อมจะกินทุกอย่างที่เป็นอาหาร น่านนทีเห็นท่าทางคนฝั่งตรงข้ามแล้วยิ้มขำ

“ใช่ พี่เห็นน้องรักแทบไม่ได้กินอะไรเลย พี่เองก็เหนื่อ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ