บทที่ 12 12 เป็นห่วงเมีย

พายุปรารถนาบนเตียงกว้างกินเวลายาวนานจนข้ามพ้นราตรี ลูกตาลจำได้เลือนรางว่าแสงทองของวันใหม่เริ่มรำไรอยู่ขอบฟ้าก่อนที่สติของเธอจะดับวูบลง แต่ถึงกระนั้น คนที่ทาบทับอยู่เบื้องบนก็ยังไม่มีทีท่าว่าจะอิ่มเอมกับเรือนร่างของเธอง่าย ๆ สุดท้ายหญิงสาวจึงเลือกที่จะเมินเฉยมื้อเช้า แล้วปล่อยให้ตัวเองจมอยู่ใต้ผ้าห่ม...