บทที่ 125 125 คนสำคัญที่สุด

“แต่พี่ไม่ได้คิดอะไรกับฟ้าเลยนะ...พี่แค่อยากจำเรื่องราวในอดีตได้เร็ว ๆ พี่อยากรู้เรื่องราวความรักของพี่กับลูกตาลให้มากกว่านี้ พี่ไม่อยากให้เขาต้องเจ็บปวดเพราะความไม่รู้ของพี่อีกแล้ว...” บดินทร์รีบเอ่ยแก้พร้อมกับขมวดคิ้วแน่น แววตาเต็มไปด้วยความร้อนใจ

บัวมองสีหน้าเว้าวอนและสับสนของเจ้านายแล้วก็ใจอ่อน...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ