บทที่ 6 6 อยากตอบแทน

“ตาลขอไปอาบน้ำก่อนนะคะ”

“อืม” เขาขานรับคำในลำคอ จ้องมองหญิงสาวจนเธอเดินออกจากห้องไป ตนเองจึงหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเช็กข้อความ ทำงานต่อ

ลูกตาลเดินกลับเข้ามาในห้องนอนด้วยชุดนอนลายหมาน้อยน่ารัก เขาทำทีไม่สนใจเพราะอยากรู้ว่าหญิงสาวจะทำเช่นไรต่อไป เธอยังคงนั่งนิ่งอยู่ริมเตียงไม่ได้ขยับเขยื้อนไปไหน เหมือนกับว่าเธอกำลังทำสมาธิเตรียมตัวทำอะไรสักอย่างซึ่งเขาเองก็อยากจะรู้เช่นกัน

“เฮีย จะนอนเลยไหมคะ”

“อืม นอนเลย” เมื่อสิ้นเสียง หญิงสาวก็เดินไปปิดไฟแล้วก้าวขาขึ้นเตียง ทว่าเธอไม่ได้ล้มตัวลงนอน แต่กลับนั่งจ้องเขาอยู่

“หมวย” เขาเรียก....

“คะ คะเฮีย คือตาล.....”

“อะไรของเธอ ทำไมไม่นอน คิดอะไรอยู่” เขาถามลองใจ

“........” เธอไม่ตอบ ชายหนุ่มจึงลุกขึ้นนั่งเป็นเพื่อน ใบหน้าของทั้งคู่อยู่ห่างกันไม่มาก สัมผัสได้ถึงลมหายใจของกันและกันทั้งสองสบสายตากันในความมืดที่มีเพียงแสงไฟสลัวจากด้านนอกผ่านเข้ามาเท่านั้น

“คิดอะไร หรือว่าอยากทำหน้าที่เมีย หือ?”

“เอ่อ คือ ตาลแค่....”

“แค่อะไร พูด!”

“แค่อยากตอบแทนเฮีย”

“......”

“ตาลไม่เคยทำอะไรให้เฮียเลยสักครั้ง มีแต่เฮียกับครอบครัวที่ทำให้ตาลกับน้องได้มีชีวิตที่ดีขึ้น ตาลคิดว่าก่อนที่เราจะหย่ากันตาลควรตอบแทนเฮีย”

บุญคุณท่วมหัวจริงแม่คนดี....บดินทร์อดไม่ได้ที่จะกระแนะกระแหนผู้เป็นภรรยาตีทะเบียน อันที่จริงแล้วเขาเองก็มีความคิดอยากกระชับความสัมพันธ์ระหว่างตนเองกับลูกตาล แต่คิดไม่ถึงว่าเธอจะมีความคิดจะตอบแทนเขาด้วยวิธีนี้ ก็เอาสิ เขาจะลงทุนเปลืองตัวเล่นกับแม่คนดีเสียหน่อย อยากจะรู้ว่าเธอจะไปทางไหนต่อ

“แล้วจะไม่เสียใจทีหลังเหรอ เฮียยังไงก็ได้นะ ที่เฮียทำทุกอย่างให้เธอก็ไม่ได้หวังให้เธอมาตอบแทนอะไรอยู่แล้ว แต่ถ้าเธออยากทำเฮียก็ยินดี” น้ำเสียงแหบพร่าเอ่ยออกมา เขาใช้นิ้วชี้เกลี่ยปอยผมขึ้นไปทัดหูให้ หญิงสาวตัวสั่นระริกจนเขาสัมผัสได้

“ไม่เสียใจค่ะ ตะ แต่ตาลไม่เคย ตาลอยากให้เฮีย.....” เธอไม่เคย และไม่มีประสบการณ์เรื่องแบบนี้มาก่อน และตอนนี้เธอก็รู้สึกประหม่ามาก มือไม้สั่นไปหมด แม้แต่เสียงก็สั่น

“ให้เฮียทำอะไร” เขาถามย้ำ

“ให้เฮียเริ่มก่อน”

“หึ” เสียงคำรามในลำคอทำให้เธอไม่แน่ใจว่าตอนนี้ เขารู้สึกรำคาญหรือกำลังตลกเธออยู่กันแน่

ชายหนุ่มใช้ฝ่ามือหนาประคองใบหน้านวลไว้อย่างทะนุถนอม ราวกับเกรงว่าความงามตรงหน้าจะสลายไป เขาค่อย ๆ โน้มกายลงมาจนลมหายใจอุ่นรดรินผสานกัน ก่อนจะมอบสัมผัสแผ่วเบาลงบนกลีบปากอิ่มอย่างอ่อนโยน ทว่าทันทีที่แตะต้อง ความซ่านสยิวคล้ายกระแสไฟฟ้าแล่นปราดก็จู่โจมคนทั้งคู่ ความนุ่มละมุนที่โหยหาทำให้เขาไม่อาจหยุดยั้ง รสจูบที่เคยนุ่มนวลจึงเริ่มทวีความหนักหน่วง ปลุกเร้าอารมณ์ให้คุกรุ่นด้วยเรียวลิ้นร้อนที่แทรกซึมเข้าหาความหวานล้ำภายใน ซึ่งหญิงสาวก็เผลอไผลเผยอริมฝีปากตอบรับสัมผัสแปลกใหม่อย่างไร้เดียงสา

“เธอโอเคไหม”

“ค่ะ”

จูบที่ยังขัดเขินของหญิงสาวแทนที่จะทำให้เขานึกรำคาญ กลับกลายเป็นเสน่ห์ที่ดึงดูดให้เขาหลงใหลจนโงหัวไม่ขึ้น ชายหนุ่มบดเบียดริมฝีปากย้ำลงไปครั้งแล้วครั้งเล่าอย่างหิวกระหาย กระทั่งความปรารถนาเริ่มขยับระดับ เขาจึงเลื่อนไปซุกไซ้ซอกคอระหง กลิ่นหอมสะอาดของสบู่ที่ยังกรุ่นติดผิวเนื้อนุ่มทำให้เขารู้สึกเหมือนกำลังถูกมอมเมาด้วยความหวานที่ยากจะต้านทาน

“อ่าส์” หญิงสาวเผลอครางกระเส่าออกมา

“หึ” เขาส่งเสียงคำรามในลำคออีกแล้ว

“เธอแน่ใจนะว่าจะมอบมันให้เฮีย” เขาตัดสินใจถามย้ำอีกครั้ง เขาไม่อยากรังแกเธอ

“ค่ะ ตาลแน่ใจและเต็มใจให้เฮีย”

“ถ้าเป็นของเฮียแล้ว ต้องเป็นไปตลอดนะ เฮียไม่ยอมยกให้ใครง่าย ๆ จำไว้นะหมวย เฮียให้เธอตัดสินใจจนกว่ามันจะสายเกินไป” คำพูดของเขาบอกเป็นนัยว่าจะไม่ยอมให้เธอหลุดมือและปฏิเสธการหย่าร้างไปด้วย

“.......” ท่ามกลางความมืดมิด เขายังคงจ้องลึกเข้าไปในดวงตากลมโตเพื่อย้ำเตือนสติเป็นครั้งสุดท้าย

หากก้าวผ่านค่ำคืนนี้ไป เธอจะตกเป็นของเขาโดยสมบูรณ์ และเขาจะตีตราจองเธอไว้ไม่ให้ใครหน้าไหนได้แตะต้อง นิ้วแข็งแรงค่อย ๆ ปลดกระดุมเสื้อออกอย่างเนิบนาบแต่ทว่ามั่นคง จนกระทั่งสาบเสื้อแยกออกจากกันเผยให้เห็นผิวเนียนละเอียดที่สั่นไหวตามแรงสะอื้นของลมหายใจ เขาไม่รอช้าที่จะฝังใบหน้าลงกับเนินอกอิ่ม ปลายจมูกโด่งคมซุกไซ้หยอกเย้าอยู่กับความนุ่มนวลชวนฝันนั้นอย่างผู้ชนะ

“อื้อ.....” มือบางขยุ้มผ้าปูเตียงจนยับยู่ยี่ ริมฝีปากหนาไต่ต่ำลงมาถึงขอบกางเกงนอน หญิงสาวสะดุ้งสุดตัว เธอนึกกลัวขึ้นมาจับจิต

“เฮีย!”

“อะไร ไม่อยากตอบแทนเฮียแล้วเหรอ”

“ไม่ใช่ค่ะ คือ ตาลแค่กลัว”

“คำตอบของเธอยังเหมือนเดิมอยู่ไหม ว่าไงหมวย” เขาเลื่อนกายขึ้นมาคร่อมทับเธอ

เธอยังไม่ยอมตอบ คงจะเกิดความลังเลอยู่ ชายหนุ่มก้มลงขบเม้มลำคอขาวผ่องอย่างแกล้งแหย่ ทว่าความหอมละมุนที่อบอวลอยู่รอบกายกลับดึงดูดให้เขาซุกไซ้คลุกเคล้าอย่างลืมตัว ความเย้ายวนของเรือนร่างตรงหน้าช่างเกินกว่าที่เขาจินตนาการไว้มากนัก สายตาคมกริบเลื่อนลงจดจ้องเนินเนื้ออวบอิ่มที่สั่นไหวอยู่ในชั้นในตัวสวย แม้จะมีอาภรณ์ห่อหุ้มไว้ แต่ความสมบูรณ์แบบที่ปรากฏตรงหน้าก็ทำให้เขามั่นใจเหลือเกินว่า หากมันเป็นอิสระจากการพันธนาการ ความงดงามนั้นจะทำให้เขาหลงใหลจนยากจะถอนตัว

“ค่ะ เฮียจะทำอะไรกับตาลได้ตามใจเฮียเลย”

“ถอดเสื้อผ้าให้เฮีย” เขาสั่ง

มีหรือที่หญิงสาวจะกล้าขัดคำสั่ง เธอลงมือถอดเสื้อยืดคอกลมออก และตามด้วยกางเกงนอนขายาว มันยังเหลืออีกหนึ่งชิ้นที่ทำให้เธอกล้า ๆ กลัว ๆ จะทำอย่างไรกับปราการชิ้นสุดท้ายนี้ดี

“ถอดสิ รออะไรอยู่”

“คะ ค่ะ”