บทที่ 60 60 ผู้ชายคนนั้นคือผมเอง

“มึงหยุดเลย...” บดินทร์ละสายตาจากจอไอแพด หันมามองเพื่อนสนิทด้วยสายตาดุ ๆ “กูว่าตอนนี้มึงใส่ใจงานตรงหน้าก่อนดีกว่าไหมครับเพื่อน? ไป ทำงาน”

         “บ๊ะ! ไอ้นี่... กูก็หุ้นส่วนมึงนะเว้ย ห่วงเพื่อนห่วงฝูงไม่ได้เลยหรือไง” เบียร์บ่นอุบแต่ก็ยอมเดินกลับไปที่โต๊ะทำงานของตัวเอง

         ยังไม่ทันจะถึงวันนัด...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ