บทที่ 89 89 รอการกลับมา

ภาพของบดินทร์ที่นอนนิ่งใบหน้าซีดเซียว และมีสายระโยงรยางค์เต็มไปหมด ทำให้น้ำตาที่พยายามสะกดกลั้นไว้ไหลทะลักออกมา เธอเดินเข้าไปชิดข้างเตียง ยื่นมืออันสั่นเทาไปกุมมือหนาที่เคยอบอุ่น แต่วันนี้เย็นชืดไว้แน่น

“เจ็บไหมคะเฮีย ทำไมถึงได้หนักขนาดนี้ ฮึก...”

เธอก้มลงประชิดข้างหูของเขา กระซิบด้วยน้ำเสียงอ้อนว...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ