บทที่ 96 96 สายใยรัก

ดวงตาของลูกตาลเป็นประกายระยับ ความกังวลและความเหน็ดเหนื่อยจากการเดินตลาดหายเป็นปริดทิ้งเมื่อได้เห็นภาพพ่อลูกอยู่ด้วยกันอย่างละมุนละไม

“เฮียดิน.....อุ้มน้องมุกมาเดินเล่นเหรอคะ? เก่งจังเลย ไม่ร้องไห้กวนเลยใช่ไหมคะ” เธอละมือจากถุงของสด แล้วรีบก้าวเท้าเข้ามาหาพร้อมรอยยิ้มอิ่มเอิม

ลูกตาลโน้มตัวเข้ามาดู...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ