บทที่ 2 ตอนที่ 2
ดาวฉายคงไม่รู้หรอกว่าความห่วงใยของหล่อนได้ทำให้พี่เขยคนนี้รู้สึกว่าตัวเองมีค่าขึ้นมาเป็นกอง หลังจากปล่อยชีวิตให้ล่องลอยไร้ทิศทางมานานเป็นเดือน นับจากจ่อมจมอยู่กับความรู้สึกโศกเศร้า ภายหลังสูญเสียภรรยาผู้เป็นที่รักไปอย่างไม่มีวันกลับ
“ก็ห่วงน่ะสิ... ถามได้ ถ้าฉันไม่ห่วงจะถ่อมาถึงเมืองน่านหรือจ๊ะ... ระยะทางไม่ใช่ใกล้ๆ นะคะคุณพี่”
คำพูดที่ได้ยินทำให้พันไตรแหงนมองหน้าน้องเมียด้วยแววตาซาบซึ้ง
ชายหนุ่มยอมรับว่าความใกล้ชิดกำลังทำให้หัวใจของเขาเต้นแรง
เนื้อตัวซึ่งหอมกรุ่นไปด้วยกลิ่นสาบสาวของหล่อนทำให้โลหิตในกายของเขาสูบฉีดรุนแรงไปทั่วร่าง
ผิวพรรณของดาวฉายช่างเปล่งปลั่งไปด้วยเลือดเนื้อของวัยสาว ดวงตาของหล่อนสุกใสเหมือนดวงดาว อย่างนี้เองกระมังที่ทำให้ได้ชื่อว่า ‘ดาวฉาย’
แต่สิ่งที่ทำให้หัวใจของพันไตรเต้นแรงผิดจังหวะก็เพราะว่าทรวงอกอวบใหญ่ของน้องเมียที่เบียดอัดลงมาแนบเน้นลำตัวของเขาอย่างไม่ตั้งใจ ขณะที่ดาวฉายกำลังเอี้ยวกายก้มๆ เงยๆ เช็ดหน้าเช็ดตาให้เขา
“ถอดเสื้อออกดีกว่า... ฉันจะเช็ดตัวให้”
หญิงสาวบอก
“ถ้าจะเช็ดขนาดนี้แล้วละก็... วานเอ็งช่วยอาบน้ำให้พี่เลยดีมั๊ย พี่จะได้แก้ผ้าให้เอ็งขัดถูทุกซอกทุกมุม”
คนได้คืบจะเอาศอก
“อุ๊ย... พี่พันลามกอ่ะ บ้าไปแล้ว”
“เปล่าลามก... แต่จะบอกว่าตั้งแต่เมื่อวานพี่ยังไม่ได้อาบน้ำเลย”
คนตัวโตทำเสียงละห้อย
“อ้าว... ทำไมล่ะจ๊ะ”
“ข้อมือพี่เคล็ด... เมื่อวานพี่ขึ้นไปตัดกิ่งมะม่วง แล้วพลาดตกลงมา ขาก็กะโผลกกะเผลก ข้อมือก็เคล็ด”
พี่เขยทำเสียงออดอ้อน
“แหม... สำออยจริง มือพี่เคล็ดถึงกับถือขันน้ำไม่ไหวเชียวหรือ?”
“ใช่... ก็จับหล่น... จับหล่น... มือไม้มันอ่อนเปลี้ยไม่มีเรี่ยวแรงเอาเสียเลย”
เขาทำสุ้มเสียงให้ฟังดูน่าสงสาร ได้จังหวะก็สำโอดสำออยไม่หยุด
“ร้ายแรงขนาดนั้นเชียวหรือ?”
ดาวฉายทำหน้าเห็นใจ
“ใช่... ถ้าเอ็งจะกรุณา... ช่วยอาบน้ำให้พี่นะ คิดว่าเอาบุญก็แล้วกัน”
พี่เขยอ้อนวอนตาละห้อย ดาวฉายทำหน้าเห็นใจ ถ้าหากเขาเจ็บจริงอย่างที่ว่าก็น่าสงสารเอาการ ดูจะใจดำเกินไปถ้าต้องเอ่ยปฏิเสธเขา
“งั้นก็ได้... ”
หญิงสาววางมือจากการเช็ดตัวให้เขา ประคองร่างสูงใหญ่ของพันไตรก้าวออกมายังห้องน้ำที่แยกออกมาจากเรือนใหญ่ ปลูกสร้างอยู่ใกล้ป่ากล้วยหลังบ้าน
เมื่อร่างบอบบางของน้องเมียพยุงร่างสูงใหญ่ของพี่เขยมาจนถึงห้องน้ำ
“ช่วยถอดเสื้อให้พี่หน่อย”
ได้ทีพันไตรรีบขอ เขาปลดกระดุมออกจนสุดแนวสาบเสื้อ แต่คงยกมือขึ้นเปลื้องเสื้อออกจากไหล่ไม่ไหว
“ฉันถอดเสื้อให้ก็ได้... แต่กางเกงพี่ต้องถอดเองนะจ๊ะ”
หญิงสาวทำท่าเคอะเขิน
“ก็ได้.. ”
พันไตรพยักหน้ายิ้มๆ ความใกล้ชิดกับหญิงสาวทำให้หัวใจของเขาเต้นแรง ดาวฉายเห็นว่ากางเกงขาก๊วยที่เขาสวมอยู่นั้นไม่ได้ถอดยากเลยสักนิด เพียงแค่กระตุกปมที่ขมวดกันหลวมๆ ไว้ใต้สะดือก็คงหลุดลงมากองที่พื้น
ดูท่าทางพันไตรคงไม่ได้ใส่กางเกงในด้วยซ้ำ เพราะหล่อนแอบสังเกตเห็นความเป็นชายชาตรีขนาดไม่ธรรมดาของเขา เหวี่ยงไหวยวบยาบ ขณะพยุงเดินมายังห้องน้ำ ยิ่งเห็นชัดเจนว่ามันใหญ่มาก... ก็ตอนที่กระแสลมพัดเข้ามาปะทะเรือนร่าง ดุ้นเนื้ออลังการของเขาแนบเน้นเนื้อผ้าขึ้นมาเป็นลำชัดเจน
และในทันทีที่กางเกงขาก๊วยหล่นไปกองอยู่ที่ข้อเท้า สิ่งที่เห็นทำเอาดาวฉายตกใจจนใบหน้าแดงซ่าน
‘โอ้แม่เจ้า... ’
หล่อนยกยือขึ้นปิดปาก สะกดเก็บเสียงร้องอุทานเอาไว้แทบไม่ทัน
พันไตรหันหน้ามาหาหล่อนอย่างไม่รู้สึกกระดากอายทั้งที่อยู่ในสภาพเปลือยเปล่า เหมือนจงใจจะอวดเรือนร่างกำยำต่อสายตาหวั่นหวาดของน้องเมีย
“ตกใจอะไรดาว... เอ็งก็โตเป็นสาวขนาดนี้ทำเป็นไม่เคยเห็นไปได้... อย่าบอกนะว่าเอ็งไม่เคยเห็นของแฟนเอ็งมาก่อน”
ดาวฉายรู้ ดุ้นเนื้อไร้กระดูกแบบนี้หล่อนเคยเห็นมาก็จริงในหนังและวีดีโอโป๊เปลือยที่เผยแพร่ผ่านอินเตอร์เนตกันอย่างกลาดเกลื่อนในทุกวันนี้
ทว่าหล่อนก็ไม่เคยเห็นของจริงสักที และของพี่เขยคนนี้ก็ใหญ่โตกว่าที่หล่อนเคยเห็นจากวีดีโอโป๊เปลือยในโลกออนไลน์
“พี่พัน... ฉัน... เอ่อ พี่อาบเอ็งเถอะนะ... ฉันอายน่ะ... มะ มันน่าเกลียด”
ดาวฉายขยับห่างออกมา มองดุ้นเนื้อตรงหน้าด้วยสายตาหวาดๆ ขนาดของมันพอๆ กับท่อนแขนของหล่อนเลยทีเดียว
“แหม... ว่าของคนอื่นน่าเกลียด... ยังกับของตัวเองน่ารักนักใช่ไหม”
คำพูดของพี่เขยทำให้แก้มของหญิงสาวแดงเรื่อเป็นลูกตำลึงสุก
“ก็มัน... ”
ดาวฉายเหลือบมองอาวุธคู่กายของพี่เขยอีกครั้ง ยิ่งมองยิ่งหัวใจเต้น เส้นเลือดขรุขระปูดโปนออกมาโอบล้อมรอบๆ ดุ้นเอ็นเด่นตระหง่าน
