บทที่ 46 คาเตียง

ดวงตาเจ้าเล่ห์คมคายจ้องมองอย่างไม่วางตาแต่ด้วยความมึนของการกระทบกระแทกศีรษะทำให้แป๋วได้ยินไม่ค่อยชัดถนัด

"อะไรนะคะ.." ฉันถามย้ำอีกครั้งเพราะพี่หมอเหมือนจะพูดอะไรอู้อี้ในลำคอ

"เปล่าหรอกไม่มีอะไร"

"พูดอะไรไม่รู้อยู่ในลำคอ"

"อย่าบ่น!เดี๋ยวฉันทำแผลแล้วจะจัดยาให้กินด้วยเผื่อเป็นไข้นี่จะสองทุ่มอยู่แล้...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ