บทที่ 47 หนีเที่ยว

ชาริณเดินตามแทนคุณมายังลานจอดรถ หญิงสาวลอบถอนหายใจยาว ความรู้สึกผิดชอบชั่วดีตีกันอยู่ในหัว แต่เมื่อสัมผัสได้ถึงฝ่ามือหนาที่เลื่อนมาโอบไหล่ ความกังวลเหล่านั้นก็ดูจะเบาบางลง

“พี่แทนอย่าทำรุ่มร่ามสิคะ เดี๋ยวใครมาเห็นเข้า”

“เห็นก็เห็นสิ นายต้นก็ไม่อยู่แล้ว พี่จะกลัวอะไร” ชายหนุ่มหัวเราะร่าอย่างอาร...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ