บทที่ 27 บทที่ 27 : รับสารภาพกับแม่ว่าชอบเธอ

“ทนเจ็บหน่อยนะนิลรัตน์” เขากระชับอ้อมแขนแน่น ก้าวเท้ายาวๆ ฝ่าเกลียวคลื่นมุ่งหน้ากลับไปที่เต็นท์บาร์บีคิวด้วยสีหน้าเคร่งเครียด

คุณพรรณษาที่ยืนมองอยู่ไกลๆ เห็นเหตุการณ์ผิดปกติก็รีบทิ้งที่คีบหมึกย่าง เดินจ้ำอ้าวเข้ามารับทันที

“เกิดอะไรขึ้นตาพร้อม! หนูนิลรัตน์เป็นอะไรลูก ทำไมถึงต้องอุ้มกันขึ้นมาแบบนี้!”...