บทที่ 28 บทที่ 28 แม้อยากจะสารภาพว่าชิมเธอไปแล้วแต่ก็กลัวแม่ตี

ตอนที่อยู่ในน้ำทะเลแล้วเนื้อแนบเนื้อกันเมื่อครู่ เธอยังรู้สึกวาบหวิวและใจสั่นไม่หายเลย สมองเจ้ากรรมของเธอมันก็พาลแต่จะคิดเตลิดไปถึงเรื่อง ‘รวบหัวรวบหาง’

เมื่อคืนนั้นอยู่ร่ำไป ขืนยอมให้เขาอุ้มแนบชิดอกอีกรอบ มีหวังหัวใจเธอได้วายตายคาอกกว้างๆ นั่นพอดี!  นิลรัตน์เดินใจลอย ก้มหน้าก้มตาคิดฟุ้งซ่านไปไกลจนไ...