บทที่ 37 เช้าวันใหม่กับสถานะที่เปลี่ยนไป

“ถ้าอย่างนั้น... ท่านรองช่วยลอง ‘สาธิต’ ให้ฉันดูแบบช้าๆ ชัดๆ... อีกสักรอบได้ไหมคะ?”  สิ้นสุดคำขอนั้น... ก็ไม่มีคำพูดใดที่จะหลุดรอดออกมาจากปากของคนทั้งคู่อีกเลย

นอกจากเสียงครางกระเส่าอันแสนหวาน และเสียงเนื้อกระทบเนื้อที่ดังสะท้อนก้องไปทั่วทั้งห้องนอนอีกยาวนาน

แสงแดดจัดจ้าของช่วงสายสาดส่องกระทบม่านสี...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ