บทที่ 6 บ้านน้องอยู่ฝั่งธน
ผมไม่เคยมองใครเลยจริง ๆ นะครับ จนกระทั่ง…มาเจอบอสของผม
“จะออกกี่โมงล่ะ?” ตอนนั้นคือเวลาสี่โมงสี่สิบห้าครับ ตอนที่บอสถามผมด้วยคำถามนั้น คำถามที่ทำให้ผมต้องเลิกคิ้ว
“ออกไปไหนครับ?” ก็มันงงนี่ครับ เท่าที่จำได้ วันนี้บอสไม่ได้ใช้ให้ผมไปไหน เมื่อวานผมซื้อของที่บอสต้องการเข้าไปเก็บไว้ในคอนโดให้เรียบร้อยแล้ว เช็กของในตู้เย็นก็ไม่มีอะไรขาด แล้ววันนี้ผมต้องออกไปไหนเหรอ?
“ก็จะกลับบ้านไม่ใช่เหรอไง?” อ๋อ…เข้าใจแล้วครับ ผมจำได้แล้วว่าบอกบอสไว้ว่าจะกลับบ้านแม่วันนี้ครับ เออ…บอสของผมก็เสือก เอ๊ย!..ใส่ใจลูกน้องดีจังเลยครับ
“อ๋อ ครับ ก็กลับปกติแหละครับว่าจะออกสักห้าโมงนิด ๆ ผมเตรียมของมาเรียบร้อยแล้วครับ เลยกลับบ้านได้เลย ไม่ต้องกลับไปที่หอก่อน ไม่ต้องรีบก็ได้ครับ” ผมอธิบายอีกแล้วครับ เผื่อว่าบอสจะสงสัยอะไรอีก ตอบให้ครอบคลุมเข้าไว้ครับ
“อืม สักห้าโมงสิบห้าก็แล้วกัน”
“ครับบอส” ปากผมตอบรับคำสั่งของบอส แต่สมองน้อย ๆ ของผมก็กำลังคิด ว่าทำไมต้องห้าโมงสิบห้าวะ? หรือว่าบอสจะใช้อะไรผมอีก งงครับ แต่ก็เก็บความสงสัยไว้
ผมนั่งเคลียร์งานต่ออีกสักพัก ซึ่งงานผมก็ไม่มีอะไรเป็นชิ้นเป็นอันเลยครับ พิมพ์รายงานการประชุมเมื่อตอนบ่าย ซึ่งผมอาสาช่วยป้าปราณีครับ มันไม่ใช่งานของผมเลย และป้าแกก็ทำไว้เกือบเสร็จแล้วด้วย
ผมเหลือบมองเวลาบนหน้าจอคอมพิวเตอร์ ตอนนี้ห้าโมงพอดีเป๊ะเลยครับ พนักงานทุกคนเริ่มขยับ เริ่มส่งเสียงดัง บ้างก็นัดกันไปสังสรรค์
“คิน วันนี้เที่ยวไหน?” พี่นายฝ่ายไอทีครับ สะพายกระเป๋าโน้ตบุ๊กเดินอ้อมมาจากฝ่ายไอที เฉียดมาหน้าห้องบอสโดยไม่จำเป็น ‘แกจะเดินอ้อมทำไมวะ?’
“กลับบ้านครับพี่” ผมตอบพี่นาย อุตส่าห์เงยหน้าไปสบตา แต่! แหม ๆๆ ผมพอจะเข้าใจแล้วละครับว่าทำไมแกถึงต้องเดินอ้อมมาทางนี้ ‘ถามกู แต่มองหน้าพี่กูเนี่ยนะ’ พี่นายส่งสายตาบางอย่างให้พี่วีวี่ครับ แต่พี่สาวผม ไม่ได้สนใจ ไม่เห็นด้วยซ้ำมั้งครับ
“แล้วพี่นายล่ะครับ เย็นวันศุกร์ เที่ยวไหนครับ?” ผมก็เลยถามกลับพี่นายบ้างอะครับ เผื่อว่าพี่สาวผมจะอยากรู้
“อ้อ พี่เหรอ ก็กลับบ้านแหละ หนุ่มโสดอะเนอะ อยู่คนเดียว ไม่รู้จะไปไหน” โห สาบานว่าตอบคำถามกู!
“อ๋อครับ ไม่น่าเชื่อนะครับว่าหล่อ ๆ อย่างพี่นายจะยังไม่มีแฟน” อะช่วยชงให้เฮียเขาหน่อย เผื่อบุญกุศลจะส่งผลให้ผมได้บ้าง
“อืมม คงเป็นกรรมของพี่ละมั้ง แอบชอบใคร เขาก็ไม่สนใจ” สายตาเฮียแกนี่ เสื้อผ้าพี่วีวี่แทบจะหลุดออกมาเลยครับ จับกินได้ เฮียแกคงจับกินแล้วมั้ง ส่วนพี่วีวี่ หน้าสวยนั้นนิ่งมากครับ แกก็เก็บของของแกไป แกหยิบลิปสติกสีนู้ดออกมาทาปาดไปปาดมาสองสามทีอย่างว่องไวก่อนจะลุกออกจากโต๊ะ แล้วก็หันมาพูดกับผม
“พี่กลับก่อนนะคิน เดินทางปลอดภัยนะจ๊ะ แล้วเจอกันวันจันทร์”
“ครับ บ๊ายบายครับพี่วีวี่” ผมยกห้านิ้วโบกไปมา พอพี่วีวี่เดินลับตาไป ผมก็กลับมาส่งสายตาให้พี่นาย เป็นเชิงว่า ‘ก็ตามไปดิวะพี่ รอห่าไร’
พี่นายรีบก้าวฉับ ๆ ตามไปเลยครับ แล้วก็ไปยืนออกันอยู่หน้าลิฟต์รวมกับพนักงานคนอื่น ๆ ผมเห็นพี่วีวี่คุยเล่นสนุกสนานกับพนักงานคนอื่น ส่วนพี่นายก็ยืนมองอยู่ห่าง ๆ เออนะ มองอยู่นั่น เมื่อไรจะได้ซั่มวะ?
ผมหันกลับมามองที่ประตูหน้าห้องทำงานของบอส จะเข้าไปถามดีไหมนะ ว่ามีอะไรจะใช้ผมอีกไหม เพราะตอนนี้เหลือผมนั่งหัวโด่อยู่คนเดียวแล้ว ผมรออยู่อีกเกือบสิบนาทีจนห้าโมงสิบนาที ผมเริ่มปิดคอมพิวเตอร์ เก็บของลงลิ้นชักและจัดการล็อกเรียบร้อย ใกล้จะห้าโมงสิบห้าแล้วครับ บอสคงไม่มีอะไรจะใช้ผมแล้วมั้ง ผมก็เลยตัดสินใจลุกออกจากโต๊ะทำงานครับ กลับบ้านดีกว่า
ผมเดินออกมาถึงด้านหน้าบริษัท ระหว่างที่กำลังเดินอยู่ข้างถนน อีกไม่กี่เมตรผมก็จะถึงทางขึ้น BTS แล้ว อยู่ ๆ ก็ได้ยินเสียงคนเรียกมาจากด้านหลัง
“อคิน!” ผมสะดุ้งโหยงเลยครับ เพราะจำได้ดีว่านั่นมันเสียงของบอส และมันปนความไม่พอใจออกมาด้วย
ผมรีบกระชับสายสะพายกระเป๋าเป้ ก่อนจะหันกลับไปมองรถเบนซ์ E-Class คันคุ้นตา บอสชะลอรถชิดริมฟุตบาท เปิดกระจกลงมา แล้วมองผมด้วยสายตาคมกริบ
‘ตายห่าแล้วกู! ก็คิดว่าไม่น่าจะมีอะไรแล้วนี่นา หรือว่าบอสจะโกรธที่เราออกมาก่อนห้าโมงสิบห้า แต่มันแค่สองนาทีเองนะ’
“ขึ้นมา!” บอสไม่ปล่อยให้ผมคิดนานครับ คำสั่งเด็ดขาดนั้นดังขึ้นด้วยน้ำเสียงที่ผมไม่กล้าขัดแน่นอน ผมเดินขาเบียดเข้าไปใกล้ แล้วก็เปิดประตูขึ้นไปนั่งเคียงข้างทันที ส่งสายตารู้สึกผิดออกไปก่อนแล้วกัน หรือว่าจะอธิบายเลยดี
“คือ ผมขอโทษครับ ผมเห็นว่ามันใกล้ห้าโมงสิบห้าแล้ว ไม่เห็นว่าบอสจะสั่งอะไร คนอื่นก็กลับบ้านกันไปหมดแล้ว ผมก็เลยออกมา บอสมีอะไรจะใช้ผมเหรอครับ สั่งมาได้เลยครับ” แล้วผมก็เลือกอย่างหลังครับ เลือกที่จะอธิบาย
“สั่งเหรอ? ก็สั่งให้รอไง ทำไมไม่รอ?” บอสส่งเสียงดุมาให้พร้อมกับสีหน้าไม่ค่อยพอใจผมเท่าไร อะไรวะ? กูผิดมากมายเลยเหรอวะ?
“ขอโทษครับ” ยอมรับผิดก็ได้ เป็นแค่เลขานี่นา อย่าให้ได้เลื่อนตำแหน่งเชียวนะ ได้เลื่อนตำแหน่งเมื่อไรละก็… ว่าแต่ จะมีตำแหน่งอะไรให้ผมเลื่อนไปได้เหรอครับ? นอกจากตำแหน่งเมียบอส ผมก็ไม่เห็นว่าจะมีตำแหน่งไหนเหมาะกับผมอีก ตื่น ๆ ตื่นได้แล้ว อคิน!
