บทที่ 72 เพียงเธอ

ท่าทางห่วงใยใส่ใจแบบนั้น มันทำให้ผม…

“ร้องไห้ทำไม?” บอสดึงผมเข้าไปกอด จุมพิตเบา ๆ ลงมาบนหน้าผาก “หืม?” แล้วก็ถามย้ำอีกครั้ง

ผมร้องไห้ทำไมน่ะหรือ? เปล่า ผมไม่ได้เศร้า ผมไม่ได้เสียใจ แต่มันรู้สึก…ตื้นตัน เสียจน…ผมกลั้นน้ำตาไว้ไม่ไหว

ในขณะที่ผมตีโพยตีพาย กล่าวหาว่าบอสเปลี่ยนไป บอสไม่เหมือนเดิม

ในขณ...