บทที่ 127 ช่างภาพจำเป็น

ศิลาละสายตาจากช่องมองภาพ ถอนหายใจเฮือกใหญ่พลางลดระดับกล้องลง "โธ่ พยัคฆ์ลูก ป๊ากำลังเล็งมุมสวยๆ แสงกำลังดีเลย จะถ่ายให้หม่ามี้อยู่นะ หลบไปก่อนครับคนเก่ง ให้ป๊าถ่ายหม่ามี้สักสองสามรูปก่อนนะ"

มือหนาวางแหมะลงบนกลุ่มผมสีเข้มของลูกชายแล้วออกแรงดันศีรษะทุยๆ นั้นออกไปด้านข้างเบาๆ แต่มีหรือที่เด็กชายวัยกำล...