บทที่ 45 ตัวแทน

ภูมิปรายตามองแหวนเพชรเม็ดโตบนนิ้วของพริมด้วยสายตาราบเรียบ ไม่มีร่องรอยของความเจ็บปวดหรือเสียดายในดวงตาคู่คมนั้นเลยแม้แต่น้อย

"ไม่ต้องลำบากคุณหรอกครับพริม พอดีผมมาหาซื้อของขวัญให้คุณแม่" ภูมิตอบเสียงเรียบ ก่อนจะเหยียดยิ้มเย็นชา

"เห็นคุณมีความสุขกับการ... 'ผลาญเงิน' ของคนอื่นแบบนี้ ผมก็ดีใจด้วยนะครั...