บทที่ 74 อย่าเชื่อในภาพลวงตา

"ผมทำหน้ายักษ์ตอนไหนครับ ผมออกจะยิ้มแย้มเป็นมิตร" ภูมิทำตาใสซื่อ แกล้งขยับตัวเข้าไปใกล้อีกนิดจนไหล่กว้างแทบจะชนกับไหล่บาง

"ผมก็แค่เป็นห่วง... กลัววิศวกรคนเก่งของผมจะเหนื่อยที่ต้องมานั่งอธิบายงานให้เด็กรุ่นน้องฟังใกล้ๆ แบบนั้น"

"ห...ห่วงบ้าบออะไรยะ! ฉันดูแลตัวเองได้!"

นับดาวแหวใส่เสียงขุ่น แต่แก้ม...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ