บทที่ 17 บาดแผลและรอยร้าว

ชวินทร์รู้สึกผิดมากขึ้นกว่าเดิมที่การกระทำของเขาไปสะกิดแผลเป็นในใจของวรัลฌาเขารู้ว่าถ้าพูดอะไรมากในตอนนี้ก็คงจะยิ่งทำให้เธอโกรธมากขึ้น

“ผมขอโทษ ผมไม่เคยรู้มาก่อน ผมรู้ว่าคุณคงไม่ยกโทษให้ผมง่าย ๆ แต่ผมไม่อยากให้คุณกลับไปอยู่ที่เดิม ที่นี่ผมยกให้คุณแล้วมันเป็นสิทธิ์ของคุณผมจะไม่มากวนใจ ผมขอบคุณที...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ