บทที่ 21 ใจเต้นแรง

ชวินทร์ไม่ได้ถอยห่างในทันที เขานิ่งค้างอยู่ครู่หนึ่ง สายตาคมทอดมองใบหน้าหวานที่บัดนี้ขึ้นสีระเรื่อลามไปจนถึงใบหู ลมหายใจอุ่น ๆ ของเขาเป่ารดอยู่ข้างแก้มเธอ

“อย่าลืมกินด้วยล่ะ” เขาหยิบถุงส่งให้หญิงสาวที่ตอนนี้ถอยห่างจนหลังชนประตู

วรัลฌารีบคว้าถุงอาหารมาถือไว้แล้วเปิดประตูรถลงไปอย่างรวดเร็วราวกับ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ