บทที่ 25 ผู้หญิงของชวินทร์

“คุณชวินทร์จอดรถทำไมคะ” วรัลฌาหันมาถามด้วยความแปลกใจเพราะอีกไม่ถึงห้าร้อยเมตรก็จะถึงคอนโดอยู่แล้ว

“ผมว่าเราคงต้องคุยกันอย่างจริงจัง” ชวินทร์ผ่อนลมหายใจยาว สายตาที่จ้องมองถนนเมื่อครู่เปลี่ยนมาสบประสานกับดวงตากลมโตของหญิงสาวนิ่งสนิท จนวรัลฌาต้องเป็นฝ่ายหลบสายตาด้วยความประหม่า

“เรื่องอะไรคะ ถ้าเป...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ