บทที่ 31 อยากให้มั่นใจก่อนพูดออกมา nc

“กรี๊ด....”

วรัลฌากรีดร้องยาวเพราะความเจ็บปวดทำให้เขาต้องหยุดก่อนจะใช้ปลายนิ้วเกลี่ยน้ำตาเธอออกอย่างอ่อนโยน

“เจ็บมากใช่ไหม”

“อือ....พอได้ไหม”

“อดทนนะกวาง....เชื่อใจผมนะ”

เขากระซิบข้างหูก่อนจะกดจูบลงมาที่เรียวปากของเธออย่างปลอบประโลมและปลุกเร้าอารมณ์ของเธอให้จมลงกองเพลิง

เมื่อหญิงสาวผ่อนคลา...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ