บทที่ 34 ไม่เป็นความลับแล้ว

“สู้สิยัยกวาง” เธอพูดให้กำลังใจตนเองก่อนจะนั่งทำงานไปได้สักพักแล้วก็นึกขึ้นได้ว่ายังไม่ได้เล่าเรื่องนี้ให้เพื่อนฟัง จึงรีบหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดโทรออกหาเพื่อนทันที

“ว่าไงกวาง ฉันนึกว่าพอมีแฟนแล้วจะลืมเพื่อนไปเลย” ณิชกานต์เอ่ยแซวเพราะสองวันมานี้วรัลฌาไม่โทรหาเลย

“โอ๋ ๆ .... ขอโทษนะที่ไม่ได้โทรเลย...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ